Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Radomiu

WYROK ZAOCZNY

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 stycznia 2025 roku

Sąd Rejonowy w Radomiu V Wydział Gospodarczy w składzie:

Przewodniczący	sędzia Monika Podgórska
Protokolant	Izabela Nowakowska

po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2025 roku w Radomiu na rozprawie

sprawy z powództwa (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności w W.

przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R.

o zapłatę

I.  zasądza od (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R. na rzecz (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności w W. kwotę 73.432,72 zł (siedemdziesiąt trzy tysiące czterysta trzydzieści dwa złote siedemdziesiąt dwa grosze) wraz
z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 5 września 2024 roku do dnia zapłaty;

II.  nadaje wyrokowi w punkcie pierwszym rygor natychmiastowej wykonalności;

III.  zasądza od (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R. na rzecz (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności w W. kwotę 9.089 zł (dziewięć tysięcy osiemdziesiąt dziewięć złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 5.400 zł (pięć tysięcy czterysta złotych) tytułem opłaty za czynności radcy prawnego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty.

Sygn. akt V GC 473/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 13 czerwca 2025 roku

Sąd Rejonowy w Radomiu V Wydział Gospodarczy w składzie:

Przewodniczący	sędzia Monika Podgórska
Protokolant	Izabela Nowakowska

po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2025 roku w Radomiu na rozprawie

sprawy z powództwa (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności w W.

przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R.

o zapłatę

I.  uchyla wyrok zaoczny wydany w przedmiotowej sprawie w dniu 10 stycznia 2025 roku;

II.  zasądza od (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R. na rzecz (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności w W. kwotę 45.176,68 zł (czterdzieści pięć tysięcy sto siedemdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt osiem groszy) wraz
z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od dnia 15 kwietnia 2024 roku do dnia zapłaty;

III.  oddala powództwo w pozostałym zakresie;

IV.  zasądza od (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R. na rzecz (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności w W. kwotę 2.800,59 zł (dwa tysiące osiemset złotych pięćdziesiąt dziewięć groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty.

Sygn. akt V GC 473/24

UZASADNIENIE

W dniu 15 kwietnia 2024 roku (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności w W. wniósł pozew przeciwko (...) spółka z ograniczona odpowiedzialności w R. w elektronicznym postępowaniu upominawczym Powód domagał się zasądzenia od pozwanej kwoty 73.432,72 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotową wierzytelność nabył od (...) spółka akcyjna w W. ( wydruk pozwu wniesionego w elektronicznym postępowaniu upominawczym – karty: 47-53 akt sprawy). Elektroniczne postępowanie upominawcze zostało umorzone wobec skutecznego wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty ( wydruk postanowienia z dnia 25 czerwca 2024 roku – karta 59 i verte akt sprawy).

W dniu 5 września 2024 roku (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności w W. wniósł pozew przeciwko (...) spółka z ograniczona odpowiedzialności w R., w którym domagał się zasądzenia od pozwanej kwoty 73.432,72 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu ( pozew – karty: 4-115 akt sprawy).

W dniu 10 stycznia 2025 roku w niniejszej sprawie została wydany wyrok zaoczny ( karta 140 akt sprawy).

W sprzeciwie od wyroku zaocznego pozwana wniosła o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Podniosła zarzuty:

- nieudowodnienia roszczenia co do jego istnienia i wysokości, gdyż podpis na umowie złożyła osoba, co do której brak jest dowodu, aby w dacie zawarcia umowy wchodziła w skład organów powoda lub działała na podstawie ważnego i skutecznego upoważnienia,

- braku legitymacji czynnej, gdyż powód nie wykazał, aby umowa cesji została skutecznie doręczona pozwanej, jak również aby pozwana została zawiadomiona o cesji wierzytelności,

- przedwczesności roszczenia,

- stosowania w umowie klauzul niedozwolonych w zakresie wysokości odsetek maksymalnych ( sprzeciw – karty: 144- 145 i verte akt sprawy).

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

(...) spółka akcyjna w W. zawarła z (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji z siedzibą R.:

- umowę sprzedaży urządzeń ratalnych w dniu 11 sierpnia 2020 roku, której przedmiotem był telewizor (...) o nr seryjnym (...) o wartości 812,20 zł. Zapłata tej kwoty została rozłożona na 20 rat miesięcznych w wysokości po 40,61 zł, płatnych do 20-go dnia miesiąca ( umowa – karta 82 i verte akt sprawy),

- umowę nr (...) o świadczenie usług telekomunikacyjnych w dniu 20 października 2021 roku na okres 27 m-cy dla nr (...) ( umowa – karty: 83-84 verte akt sprawy),

- umowę nr (...) o świadczenie usług telekomunikacyjnych w dniu 20 października 2021 roku na okres 27 m-cy dla nr (...) ( umowa – karty: 85-86 verte akt sprawy),

- aneks do umowy nr (...) o świadczenie usług telekomunikacyjnych w dniu 4 maja 2022 roku na okres 24 m-cy dla nr (...) ( umowa – karta 87 i verte akt sprawy),

- umowę nr (...) o świadczenie usług telekomunikacyjnych w dniu 4 maja 2022 roku na okres 27 m-cy dla nr (...) ( umowa – karty: 88-89 verte akt sprawy),

- umowę nr (...) o świadczenie usług telekomunikacyjnych w dniu 4 maja 2022 roku na okres 27 m-cy dla nr (...) ( umowa – karty: 90-91 verte akt sprawy),

- umowę sprzedaży urządzeń ratalnych w dniu 4 maja 2022 roku, której przedmiotem był S. G. (...) o wartości 1.056,10 zł. Zapłata tej kwoty została rozłożona na 20 rat miesięcznych w wysokości po 52,80 zł, płatnych do 20-go dnia miesiąca ( umowa – karta 92 i verte akt sprawy),

- umowę nr (...) o świadczenie usług telekomunikacyjnych w dniu 4 maja 2022 roku na okres 27 m-cy dla nr (...) ( umowa – karty: 93-94 verte akt sprawy),

- aneks do umowy nr (...) o świadczenie usług telekomunikacyjnych w dniu 17 października 2022 roku na okres 24 m-cy dla nr (...) ( umowa – karta 95 i verte akt sprawy),

- umowę nr (...) o świadczenie usług telekomunikacyjnych w dniu 17 października 2022 roku na okres 27 m-cy dla nr (...) ( umowa – karta 96-97 i verte akt sprawy),

- aneks do umowy nr (...) o świadczenie usług telekomunikacyjnych w dniu 18 października 2022 roku na okres 24 m-cy dla nr (...) ( umowa – karta 98 i verte akt sprawy),

- aneks do umowy nr (...) o świadczenie usług telekomunikacyjnych w dniu 9 listopada 2022 roku na okres 24 m-cy dla nr (...) ( umowa – karta 99 i verte akt sprawy),

- aneks do umowy nr (...) o świadczenie usług telekomunikacyjnych w dniu 9 listopada 2022 roku na okres 24 m-cy dla nr (...) ( umowa – karta 100 i verte akt sprawy),

- aneks do umowy nr (...) o świadczenie usług telekomunikacyjnych w dniu 9 listopada 2022 roku na okres 24 m-cy dla nr (...) ( umowa – karta 101 i verte akt sprawy).

(...) spółka akcyjna w W. wystawiła (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R. faktury:

- nr (...) na kwotę łączną 4.015,27 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 1.801,62 zł ( faktura – karta 60 i poz. 1 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 akt sprawy)

- nr (...) na kwotę łączną 3.848,98 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 1.937,30 zł ( faktura – karta 62 i poz. 2 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 akt sprawy)

- nr (...) na kwotę łączną 5,04 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 5,04 zł ( faktura – karta 64 i poz. 6 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 akt sprawy)

- nr (...) na kwotę łączną 3.716,02 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 2.134,10 zł ( faktura – karta 65 i poz. 3 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 akt sprawy)

- nr (...) na kwotę łączną 3.716,02 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 2.134,10 zł ( faktura – karta 67 i poz. 4 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 akt sprawy)

- nr (...) na kwotę łączną 87,32 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 36,95 zł ( faktura – karta 69 i poz. 5 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 akt sprawy)

- nr (...) na kwotę łączną 177,12 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 14,76 zł ( faktura – karta 73 verte i poz. 7 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 akt sprawy)

- nr (...) na kwotę łączną 1.063,95 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 88,56 zł ( faktura – karta 73 i poz. 8 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 akt sprawy)

- nr (...) na kwotę łączną 295,20 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 24,60 zł ( faktura – karta 74 i poz. 9 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 verte akt sprawy)

- nr (...) na kwotę łączną 1.033,20 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 86,10 zł ( faktura – karta 74 verte i poz. 10 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 verte akt sprawy)

- nr (...) na kwotę łączną 2.332,08 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 291,28 zł ( faktura – karta 75 i poz. 11 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 verte akt sprawy)

- nr (...) na kwotę łączną 2.332,08 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 291,51 zł ( faktura – karta 75 verte i poz. 12 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 verte akt sprawy)

- nr (...) na kwotę łączną 3.571,92 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 2.232,45 zł ( faktura – karta 76 i poz. 13 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 verte akt sprawy)

- nr (...) na kwotę łączną 10.044,18 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 8.730,54 zł ( faktura – karta 76 verte i poz. 14 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 verte akt sprawy)

- nr (...) na kwotę łączną 7.232,40 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 4.593,84 zł ( faktura – karta 77 verte i poz. 16 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 verte akt sprawy)

- nr (...) na kwotę łączną 3.276,72 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 2.180,76 zł ( faktura – karta 78 i poz. 17 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 verte akt sprawy)

- nr (...) na kwotę łączną 944,64 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 896,27 zł ( faktura – karta 78 verte i poz. 18 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 verte akt sprawy),

- nr (...) na kwotę łączną 3.394,80 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 2.269,32 zł ( faktura – karta 79 i poz. 19 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 verte akt sprawy),

- nr (...) na kwotę łączną 3.394,80 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 2.492,65 zł ( faktura – karta 79 verte i poz. 20 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 verte akt sprawy),

- nr (...) na kwotę łączną 3.394,80 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 2.395,40 zł ( faktura – karta 80 i poz. 21 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 verte akt sprawy),

- nr (...) na kwotę łączną 3.394,80 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 2.491,85 zł ( faktura – karta 80 verte i poz. 22 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 verte akt sprawy),

- nr (...) na kwotę łączną 1.313 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 909,36 zł ( faktura – karta 81 i poz. 15 uzasadnienia pozwu wniesionego w (...) karta 49 verte akt sprawy).

(...) spółka akcyjna w W. zawarła z (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności w W. w dniu 25 maja 2018 roku umowę ramową przelewu wierzytelności z w/w faktur ( umowa z aneksami – karty: 16-26 porozumienie z 24 listopada 2023 roku – karty: 27-28 i załącznik nr 3b – karty: 40-42 akt sprawy).

Sąd Rejonowy rozważył, co następuje:

W ocenie Sądu strona powodowa wykazała swoją legitymację czynną do występowania w przedmiotowym procesie. Powód udowodnił, że przysługuje mu wierzytelność w stosunku do pozwanego wynikająca z umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych i sprzedaży urządzeń. Powód wykazał, że skutecznie nabył wierzytelność względem pozwanej od (...) S.A. Zgodnie z dyspozycją art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią, chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.

Z zebranego przez sąd materiału dowodowego wynika, że pozwana zawarła z poprzednikiem prawnym powódki umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych i sprzedaży urządzeń. Sąd miał na uwadze, że strona powodowa załączając umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych oraz przedstawiając faktury wykazała, zasadność dochodzonego roszczenia, jednak tylko co do kwoty wynikającej z faktur wskazanych na str. 2-3 uzasadnienia. Należy podkreślić, że na poczet tych należności zostały zaliczone wpłaty dokonane przez pozwaną, co wskazuje na fakt, iż pozwana otrzymała faktury i częściowo spełniła świadczenie, co wskazuje na brak zastrzeżeń do sposobu wyliczenia należności z umów. Pozwana natomiast nie przedstawiła dowodu dla wykazania, iż nie wykonywała w żadnym zakresie umów powołanych przez powoda, zaprzeczając jednocześnie ich ważności. Nie wykazała również, że umowy te wykonała w zakresie innym aniżeli wskazany przez powódkę. Pozwana na podstawie własnej dokumentacji księgowej nie wykazała, że faktury dołączone do pozwu nie zostały przez nią zaewidencjonowane.

Mając na uwadze powyższe Sąd uwzględnił roszczenie powódki do wysokości wskazanej w pkt II wyroku.

W ocenie Sądu odsetki od odsetek należne są powodowi w wysokości odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych. Ustawodawca w ustawie o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych przyjął zasadę, że w transakcjach handlowych wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych. Bezspornie strony niniejszego procesu dokonały transakcji handlowych w rozumieniu omawianej ustawy. Zatem zgodnie z przepisami tej ustawy wierzyciel może domagać się zapłaty odsetek w wysokości odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych. Okoliczność, że prawo do domagania się odsetek od odsetek wynika z art. 482 k.c. nie skutkuje uznaniem, że należy stosować odsetki za opóźnienie w wysokości określonej przez przepisy kodeksu cywilnego. Jak wskazuje się w doktrynie ustawa o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych nie definiuje pojęcia zapłaty, lecz określa skutki niewywiązania się stron z ustalonych terminów zapłaty. Można więc wskazać, iż ustawa modyfikuje normy kodeksu cywilnego w zakresie uregulowanym ustawą a dotyczącym skutków opóźnienia albo zwłoki dłużnika w spełnieniu świadczenia. Zatem omawianą ustawę należy traktować jako uzupełnienie kodeksu cywilnego w tym zakresie. Stąd ustalając wysokość odsetek od odsetek w transakcjach handlowych należy uzupełnić regulację kodeksową wynikającą z art. 482 k.c. i zastosować takie same odsetki jak przy opóźnieniu w transakcji handlowej. Odsetki od odsetek bowiem również wynikają z transakcji handlowej, zatem ich wysokość powinna być taka jak wynika to z ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. W fakturach został wskazany termin zapłaty, co uzasadniało także roszczenie powoda w zakresie należności ubocznych, skapitalizowanych i doliczonych do kwoty należności głównej, a następnie roszczenie w zakresie odsetek od odsetek – od dnia wniesienia pozwu, ustalonego zgodnie z dyspozycją art. 505 ³⁷ k.p.c.

Roszczenie w zakresie żądania zapłaty kwoty 28.256,04 zł ( nota obciążeniowa nr (...) – karta 71 verte akt sprawy) z tytułu odszkodowania lub kary umownej za zerwanie umowy promocyjnej nie zostało wykazane, co skutkowało jego oddaleniem w punkcie trzecim wyroku.

W § 6 ust. 4-6 umowy o świadczenie usług zostały określone warunki i sposób wyliczenia odszkodowania w przypadku rozwiązania umowy przed upływem okresu promocyjnego. Zgodnie z treścią art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne Normie tej w warstwie procesowej odpowiadają art. 3 k.p.c., zgodnie z którym strony zobowiązane są przedstawiać dowód i art. 232 k.p.c., według którego strony są zobowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z jakich wywodzą skutki prawne. Należy podkreślić, że strona powodowa nie dowiodła roszczenia ani co do zasady, ani co do wysokości. Nie przedstawiła bowiem żadnych dowodów dla wykazania zaistnienia podstaw do naliczenia odszkodowania oraz sposobu wyliczenia jego wysokości.

Zgodnie z art. 57 ust. 6 ustawy z dnia 16 lipca 2004 roku - Prawo telekomunikacyjne w przypadku zawarcia umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, w tym o zapewnienie przyłączenia do publicznej sieci telekomunikacyjnej, związanego z ulgą przyznaną abonentowi, wysokość roszczenia z tytułu jednostronnego rozwiązania umowy przez abonenta lub przez dostawcę usług z winy abonenta przed upływem terminu, na jaki umowa została zawarta nie może przekroczyć wartości ulgi przyznanej abonentowi pomniejszonej o proporcjonalną jej wartość za okres od dnia zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania. Zawarcie zapisu przewidującego taką sankcję finansową jest, co do zasady dopuszczalne zgodnie z zasadą swobodnego kształtowania stosunku prawnego (art. 385(1) k.c.). W postanowieniu z dnia 9 września 2011 roku (sygn. akt III SK 20/11) Sąd Najwyższy jednoznacznie wskazał, że przepis art. 57 ust. 6 Prawa telekomunikacyjnego określa granice roszczenia dostawcy usług telekomunikacyjnych w przypadku jednostronnego rozwiązania umowy przez abonenta lub przez dostawcę usług telekomunikacyjnych z winy abonenta tak, że "nie może przekroczyć określonej w umowie równowartości ulgi przyznanej abonentowi". Reasumując naliczenie przedmiotowej opłaty, co do zasady jest dopuszczalne. Strona powodowa nie wykazała w jaki sposób jej poprzednik prawny naliczył opłatę i jakie składniki de facto obejmuje. Sąd w konsekwencji w żaden sposób nie miał możliwości zweryfikowania zasadności naliczenia właśnie takiej, a nie innej kwoty, a nadto nie mógł przyjąć innej kwoty minimalnej według swej oceny, bowiem brak było podstaw do zastosowania normy z art. 322 k.p.c.

Zgodnie z wyrażoną w art. 98 § 1 i 3 k.p.c. zasadą odpowiedzialności za wynik procesu - strona przegrywająca zobowiązana jest zwrócić swojemu przeciwnikowi poniesione przez niego koszty procesu niezbędne do celowego dochodzenia swoich praw i celowej obrony. Celowość kosztów ustawodawca łączy z czynnością dochodzenia praw (przez stronę powodową) i celowej obrony (przez stronę pozwaną). Jakkolwiek pojęcie "niezbędności" podlega ocenie sądu, to jednak kosztów wymienionych w art. 98 nie można uznać za zbędne. Pod pojęciem kosztów postępowania cywilnego należy rozumieć więc wszelkie koszty ponoszone przez podmioty postępowania w związku z jego tokiem. Koszty postępowania cywilnego obejmują: koszty sądowe, na które składają się opłaty sądowe (opłata i opłata kancelaryjna), podlegające zwrotowi wydatki sądowe, koszty mediacji, koszty związane z udziałem strony występującej osobiście lub reprezentowanej przez pełnomocnika niewykwalifikowanego, na które składają się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie, koszty zastępstwa procesowego strony przez pełnomocnika wykwalifikowanego, na które składają się jego wynagrodzenie i poniesione wydatki, w tym opłata skarbowa od pełnomocnictwa ( uchwała Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2003 roku, w sprawie III CZP 2/03). Mając na uwadze powyższe za koszty spełniające wskazane warunki, a poniesione przez strony, Sąd uznał: opłatę od pozwu 3.672 zł, opłaty za czynności radców prawnych i adwokackie ustalone na podstawie: § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. poz. 1804) i § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. poz. 1800) – 10.800 zł (2 x 5.400 zł) i opłaty od pełnomocnictw w kwocie łącznej 34 zł (2 x 17 zł) – łącznie 14.506 zł. Opłaty za czynności zawodowych pełnomocników reprezentujących strony Sąd ustalił na poziomie stawki minimalnej. Sąd podziela bowiem stanowisko orzecznictwa i doktryny prawniczej, że ustawodawca określając wysokość stawek minimalnych wynagrodzenia profesjonalnych pełnomocników za poszczególne czynności lub za udział w postępowaniach rozważył i uwzględnił wszelkie okoliczności charakterystyczne dla danego typu spraw. Tym samym w stawkach minimalnych odzwierciedlona została swoista wycena koniecznego nakładu pracy pełnomocnika związana ze specyfiką określonego rodzaju postępowań. Jednocześnie ustawodawca pozostawił sądom orzekającym możliwość uwzględnienia nadzwyczajnych, szczególnych okoliczności, które pojawiając się w danej sprawie zwiększają nakład pracy niezbędnej do prawidłowej realizacji obowiązków profesjonalnego pomocnika procesowego. Brak jest przesłanek zasądzenia wynagrodzenia wyższego od stawek minimalnych w przedmiotowej sprawie, gdyż wskazane powyżej okoliczności nie wystąpiły, a skala aktywności pełnomocników stron pozostawała na przeciętnym poziomie.

Przepis art. 100 k.p.c. uzupełnia zasadę odpowiedzialności za wynik procesu, wprowadzając zasadę kompensaty (zniesienia kosztów) oraz zasadę ich stosunkowego rozdziału. W wypadku zatem, kiedy obie strony procesu w równym lub różnym stopniu wygrały i przegrały proces orzeczenie o kosztach procesu może przybrać trzy różne postacie, a mianowicie:

1) wzajemnego zniesienia kosztów – jeżeli strony w równym lub niemal równym stopniu wygrały i przegrały proces;

2) stosunkowego rozdzielenia kosztów – jeżeli sąd uwzględnił tylko część roszczenia (roszczeń) powoda, w zależności od stopnia tego uwzględnienia;

3) zwrotu wszystkich kosztów – jeżeli przeciwnik strony uległ tylko w nieznacznej części swego żądania albo gdy określenie sumy zależało od wzajemnego obrachunku lub oceny sądu.

Pozwany przegrał spór w 61,52%:

73.432,72 – 100%

45.176,68 zł – x

x = 61,52% w związku z powyższym powinien ponieść koszt procesu odpowiadające 61,52% sumy tych kosztów – to jest w kwocie 8.924,09 zł (14.506 zł x 61,52%). Wydatkował na ten cel kwotę 5.417 zł, a zatem kwotę niższą o 2.800,59 zł. Wobec powyższego taką kwotę zgodnie z powyżej przestawionymi zasadami rozliczania kosztów procesu, pozwana powinna zwrócić powodowi, co mając na uwadze Sąd orzekł w punkcie czwartym wyroku na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 100 k.p.c.