Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Radomiu

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 2229/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1

A. N.

art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

2.  A. N. w dniu 3 czerwca 2024 roku w miejscu dotąd nieustalonym ze skutkiem w R., w zamiarze aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, udostępniła rachunek bankowy o numerze (...) prowadzony na swoje dane przez (...) wraz z danymi niezbędnymi do dokonywania operacji bankowych, czym udzieliła pomocnictwa innym osobom do doprowadzenia T. D., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 48.800 złotych, po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do istniejącego zagrożenia utraty środków z konta prowadzonego w banku (...), w następstwie czego pokrzywdzony dokonał przelewu na konto techniczne.

W dniu 4 czerwca 2024 roku T. D. stawił się w Komendzie Policji III w R. i oświadczył, że w dniu 3 czerwca 2024 roku skontaktował się z nim mężczyzna, który przedstawił się jako pracownik Banku (...) S.A. i oznajmił, że z jego konta dokonywane są przelewy. T. D. został poinformowany przez mężczyznę przedstawiającego się jako A. A., iż z jego konta dokonywane są przelewy o konkretnych kwotach i godzinach. Po otrzymanym telefonie, T. D. przyjechał niezwłocznie do domu, aby sprawdzić stan konta. Po zalogowaniu na konto zauważył, że środki na koncie są bez zmian i nie nastąpiły żadne przelewy. Następnie T. D. otrzymał drugi telefon z innego numeru tj. (...), w którym został poinformowany, że resztę pieniędzy pozostawioną na rachunku bankowym należy przenieść na inne konto celem ich zabezpieczenia. „Inne konto” miało być kontem technicznym, które będzie należało tylko do T. D. jednak pod nazwą A. N. o nr. rachunku bankowego (...). Środki pieniężne miały zostać przelane pod tytułem „zwrot pieniędzy”. Wobec powyższych informacji T. D. wykonał przelew w kwocie 48.800 złotych na podany numer rachunku. Następnie mężczyzna otrzymał telefon z banku, w którym poinformowano go, że wykonany przez niego przelew jest oszustwem i dokonano w związku z tym blokady konta. Od razu po tej rozmowie skontaktował się z nim A. A., dzwoniący z jeszcze innego numeru telefonu ( (...)) z pytaniem dlaczego nie ma drugiego przelewu. T. D. poinformował go, że zgłosi oszustwo na policję wobec czego rozmówca stał się agresywny.

A. N. znalazła ogłoszenie w Internecie, w którym podano, iż w kilka godzin można zarobić dodatkowe pieniądze. Jednym z warunków wypłaty wynagrodzenia było podanie danych karty bankowej, (...)u do karty, nr. konta bankowego. Kobieta przejęła ofertę. W tym procederze brały udział 3 osoby: dwóch mężczyzn i jedna kobieta – wszyscy pochodzili z (...). W dniu 3 czerwca 2024 roku, po godzinie 18.00 z kobietą skontaktował się pracownik banku (...) informując, iż jej konto zostało zablokowane, gdyż zostało użyte do popełnienia przestępstwa.

1. Zeznania T. D.,

2. Upoważnienie do Banku,

3. Zestawienie operacji konta bankowego,

4. Zawiadomienie o dokonaniu blokady,

5. Postanowienie o blokadzie środków na rachunku bankowym,

6. Wyjaśnienia A. N.,

7. Wydruki screenów,

8. Postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia,

9. Protokół odtworzenia zapisu,

1. k. 2-3v.,

2. k. 7, 45

3. k. 56-62, 67, 77-83, 133-138,

4. k. 63, 66, 76, 129-130,

5. 69, 71, 87, 145-146,

6. k. 24-24v., 149-150,

7. k. 33-43,

8. k. 154,

9. k. 94-96v.,

3.  A. N. ma 32 lata, posiada obywatelstwo (...), posiada wykształcenie zawodowe – kucharz. Jest panną. Na jej utrzymaniu pozostaje syn. Nie posiada majątku. Zatrudniona jest w charakterze montażystki w (...), osiągając dochód w wysokości 3.600 zł miesięcznie. Uprzednio nie karana.

1. Oświadczenie

2. Dane osobopoznawcze,

3. Karta karna

1. k. 149-150,

2. k. 156,

3. k. 155.

3.1.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.OCena DOWOdów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1, 2

Częściowo wyjaśnienia oskarżonej A. N.

W toku postępowania przygotowawczego oskarżona przyznała się w całości do popełnienia zarzucanego jej czynu. Przyznanie się oskarżonej zostało poprzedzone potwierdzeniem, że rozumie stawiany jej zarzut i treść pouczeń. Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonej A. N. za oparte na prawdzie w części dotyczącej okoliczności bezspornych w niniejszej sprawie oraz znajdujących potwierdzenie w pozostałym wiarygodnym materiale dowodowym. Dotyczy to wyjaśnień oskarżonej w których potwierdziła, że w czerwcu 2024 roku nawiązała w celach zarobkowych kontakt i współpracę z nieustalonymi osobami, polegającą na tym, że udostępniła im numer swojego konta bankowego, udostępniła kartę bankomatową wraz z numerem (...). W ocenie Sądu nie może ulegać wątpliwości, że oskarżona zdawała sobie sprawę, iż udziela pomocy do popełnienia czynu zabronionego. Oskarżona zgodził się pełnić typową rolę tzw. „słupa” przy przestępstwie oszustwa. Skrajną naiwnością byłoby przyjąć wyjaśnienia oskarżonej, że nie była świadoma tych okoliczności.

1

Zeznania pokrzywdzonego T. D.

Zeznania pokrzywdzonego T. D. były jednoznaczne, konsekwentne, szczegółowe i logiczne. Świadek umieszczał poszczególne opisywane przez siebie zdarzenia w czasie i przestrzeni. Przedstawiał związki przyczynowo – skutkowe. Jego depozycje znajdowały oparcie w pozostałym materiale dowodowym, a także częściowo w wyjaśnieniach oskarżonej.

1

Dowody z dokumentów

Zgromadzone w aktach sprawy dokumenty urzędowe zostały sporządzone przez powołane do tego podmioty w zakresie ich kompetencji i zgodnie z prawem. Nie budziły wątpliwości.

1.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

1.3.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

A. N.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgodnie z art. 18 § 3 k.k. odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji. Stroną podmiotową pomocnictwa jest umyślność zarówno w postaci zamiaru bezpośredniego, jak i ewentualnego, co oznacza, że pomocnik winien obejmować świadomością zarówno kształt czynu, którego popełnienie ma zamiar ułatwić, jak i mieć świadomość, że jego zachowanie stanowi ułatwienie popełnienia czynu zabronionego przez inną osobę (wyrok SA we Wrocławiu z 23.06.2020, II AKa 5/20, LEX nr 3049436). Z istoty "pomocnictwa" wynika, że nie musi być ono warunkiem dokonania, a wystarczy, że ułatwiło dokonanie czynu zabronionego przez inną osobę i może być dla dokonania czynu przestępczego działaniem o nieistotnym znaczeniu, a podjęte zostało z zamiarem ułatwienia innej osobie dokonania czynu zabronionego. Pomocnik zatem nie działa w zamiarze wspólnego dokonania czynu zabronionego, ani też dokonania go na własny "rachunek", lecz jedynie w zamiarze wsparcia sprawcy. Współsprawca zaś działa z zamiarem wspólnej realizacji znamion na wspólny "rachunek" i podejmuje z tego punktu widzenia działania istotne zgodne z podziałem ról. (wyrok SA w Poznaniu z dnia 22 stycznia 2015 r., II AKa 258/14, LEX nr 2385593)

Zdefiniowane w art. 286 § 1 k.k. przestępstwo oszustwa polega na doprowadzeniu innej osoby, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k. jest przestępstwem materialnym, którego skutkiem jest niekorzystne rozporządzenie mieniem. Jest to przestępstwo kierunkowe, albowiem sprawca już w chwili podjęcia działania musi chcieć doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Pomocnictwo do oszustwa polega na ułatwieniu sprawcy głównemu, poprzez działanie (lub ewentualnie zaniechanie wbrew prawnemu obowiązkowi), doprowadzenia innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, za pomocą wprowadzenia jej w błąd lub wyzyskania błędu (przez sprawcę głównego), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Pomocnik, co najmniej w chwili podejmowania działań (zaniechań), ułatwiających dokonanie oszustwa, musi mieć wyobrażenie czynu zabronionego podejmowanego przez sprawcę głównego. Nadto pomocnik musi mieć świadomość znaczenia swojego zachowania, w tym szczególnie tego, iż stanowi ono ułatwienie popełnienia czynu przez sprawcę głównego (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2017 r. II AKa 419/16). Należy podkreślić, iż pomocnictwo do oszustwa z art. 286 § 1 k.k., może być dokonane także w zamiarze ewentualnym. O ile więc postać sprawcza tego przestępstwa wymaga nastawienia kierunkowego, to pomocnik może jedynie godzić się na to, że ułatwia sprawcy popełnienie oszustwa (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2019 r., II KK 406/18, L.).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, w ocenie Sądu bezspornym jest, iż oskarżona wypełniła znamiona przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w ten sposób, że w dniu 3 czerwca 2024 roku w miejscu dotąd nieustalonym ze skutkiem w R., w zamiarze aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, udostępniła rachunek bankowy o numerze (...) prowadzony na swoje dane przez (...) wraz z danymi niezbędnymi do dokonywania operacji bankowych, czym udzieliła pomocnictwa innym osobom do poprowadzenia T. D., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 48.800 złotych, po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do istniejącego zagrożenia utraty środków z konta prowadzonego w banku (...) w następstwie czego pokrzywdzony dokonał przelewu na konto techniczne.

Oskarżona działała umyślnie. Z całą pewnością przewidując, że udziela innym osobom pomocy
w popełnieniu czynu zabronionego, na to się godziła. Już sam sposób w jaki oskarżona tej pomocy udzieliła, tj. udostępniła nieznanym osobom numer swojego konta bankowego, udostępniła kartę bankomatową wraz z numerem (...), a także że za dokonanie tych czynności otrzymała wynagrodzenie pieniężne przemawia za tym, że taką wiedzę musiała posiadać. Zachowania te świadczą jednoznacznie o tym, że sprawcy zamierzają przy wykorzystaniu tego rachunku bankowego oraz karty bankowej popełnić przestępstwo oszustwa.

Czyn oskarżonej należało uznać za zawiniony. Zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz zasady prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego wykluczają możliwość przyjęcia, iż oskarżona działała pod wpływem błędu lub pozostawał w jakiejkolwiek nadzwyczajnej sytuacji motywacyjnej. Czyn oskarżonej był karygodny albowiem stopień jego społecznej szkodliwości był większy niż znikomy

Materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie ponad wszelką wątpliwość wskazuje na sprawstwo oskarżonej w zakresie zarzucanego jej przestępstwa. A. N. przyznała się do zarzucanego jej czynu, a okoliczności niniejszej sprawy nie budzą w ocenie Sądu żadnych wątpliwości. Czyn przypisany oskarżonej jest również bez wątpienia zawiniony i to w stopniu znacznym, gdyż w momencie jego popełnienia nie zachodziły żadne przesłanki wyłączające lub umniejszające winę sprawcy. Zatem można było wymagać od oskarżonej zachowania zgodnego z prawem.

☐

1.4.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.5.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

1.6.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

1.7.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

A. N.

I

I

Przy wymiarze kary, Sąd wziął pod uwagę dyrektywy wymiaru kary opisane w art. 53 § 1 i 2 k.k., to jest wymierzył oskarżonej karę według własnego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by dolegliwość kary nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonej, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Ustalając stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd kierował się przepisem art. 115 § 2 k.k. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż karą współmierną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonej będzie kara 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywna w wysokości 150 stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych.

Sąd, wymierzając karę, miał na uwadze znaczny stopień winy oskarżonej. Oskarżona działała umyślnie. Jako osoba dorosła i poczytalna miała zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Wobec oskarżonej nie ujawniły się okoliczności, które w jakikolwiek sposób umniejszałyby jej winę. Nie stwierdzono również, aby działała w warunkach, które wyłączałyby możliwość przypisania jej winy w czasie czynu.

Stopień społecznej szkodliwości był wysoki. Na stopień społecznej szkodliwości czynu wpływały sposób i okoliczności popełnienia czynu, a mianowicie działanie wespół z innymi osobami, po wcześniejszym zaplanowaniu przedsiębranego czynu. Nadto o stopniu szkodliwości tego czynu świadczy wysokość wyrządzonej szkody.

Przy wymiarze kary uwzględniono również okoliczności łagodzące, jakimi było przyznanie się do popełnienia zarzucanego jej czynu, wyrażenie skruchy i uprzednia niekaralność oskarżonej.

W ocenie Sądu, wymierzona oskarżonej kara jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu, stopnia winy oskarżonej oraz realizuje zapobiegawcze i wychowawcze cele kary, a także jest karą sprawiedliwą w odczuciu społecznym. Orzeczona kara spełnia również cel ogólno - prewencyjny stanowiąc ostrzeżenie dla potencjalnych sprawców przed powielaniem tego typu zachowań, jak i w zakresie społecznego oddziaływania kary wykazując pokrzywdzonym, iż ich prawa są należycie chronione, a osoby bezprawnie godzące w ich prawa spotyka represja karna.

A. N.

II

I

Sąd uznał, że w stosunku do oskarżonej istnieje pozytywna prognoza kryminologiczna wyrażająca się w przekonaniu, że nie popełni ona ponownie przestępstwa i będzie przestrzegała porządku prawnego. O pozytywnej prognozie, uzasadniającej zastosowanie warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności decyduje bowiem całościowa ocena przesłanek wskazanych w art. 69 § 2 k.k.

Zdaniem Sądu wzgląd na prewencję indywidualną, a więc dążenie do zapobieżenia popełnieniu przez oskarżoną przestępstw w przyszłości, nie wymagał orzekania wobec niej bezwzględnej kary pozbawienia wolności. Postawa oskarżonej, przede wszystkim jej dotychczasowa niekaralność wskazywała na to, że w pełni uzasadnione jest oczekiwanie, iż oskarżona nie wejdzie więcej w konflikt z prawem. Dlatego też Sąd uznał, iż cel w postaci oddziaływania korygującego na zachowanie oskarżonej może zostać osiągnięty w warunkach wolnościowych, poprzez orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem.

Zdaniem Sądu możliwość zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności, w sytuacji gdy oskarżona nie zweryfikuje swego postępowania pod kątem przestrzegania porządku prawnego, odniesienie pożądany skutek prewencyjny i skłoni oskarżoną do refleksji nad swoim nagannym zachowaniem, realizując tym samym cele kary w zakresie prewencji indywidualnej. W opinii Sądu, wymierzona oskarżonej kara spełni wobec niej cele wychowawcze i zapobiegawcze, nawet jeżeli jej wykonanie zostało zawieszone warunkowo. Już samo zdarzenie, postępowanie przed Sądem będą dla niej dostateczną przestrogą na przyszłość, wdrażając ją do bezwzględnego poszanowania norm prawa i zasad współżycia społecznego. Również realna możliwość wykonania kary w sytuacji ponownego wejścia w konflikt z prawem stanowić będzie dla niej motywację do przestrzegania porządku prawnego.

W związku z tak postawioną prognozą Sąd na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 lata. W ocenie Sądu jest to odpowiedni czas, w trakcie którego zachowanie oskarżonej powinno być poddane kontroli w ramach probacji. Wyznaczony okres próby pozwoli na weryfikację postawy oskarżonej, w tym ustalenie czy wdrożyła się w przestrzeganie przepisów prawa i zasad współżycia społecznego i czy zastosowane wobec niej w niniejszej sprawie dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary było słuszne.

A. N.

III

I

Zgodnie z art. 72 § 1 k.k., w razie skazania na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, sąd nakłada na oskarżonego jeden ze środków probacyjnych wymienionych w art. 72 k.k.

Dla wzmocnienia wychowawczego oddziaływania kary Sąd, stosownie do treści art. 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązał oskarżoną do informowania Sądu o przebiegi okresu próby raz na 6 miesięcy na piśmie.

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV

Uwzględniając sytuację rodzinną, majątkową i możliwości zarobkowe oskarżonej, Sąd zasądził na podstawie art. 627 k.p.k. od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 760 złotych tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 720 złotych tytułem opłaty.

1.1Podpis

Sędzia Karolina Romaniuk