Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Radomiu

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 2060/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

0.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

T. M.

art. 209 § 1a k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1. T. M. od dnia 22 lutego 2018 roku do dnia 6 listopada 2018 roku, w miesiącach styczniu, marcu, sierpniu oraz październiku 2019 roku, jak również od dnia 1 stycznia 2023 roku do dnia 3 czerwca 2024 roku, w R., uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz I., D., M. M. (1) określonego wyrokiem Sądu Rejonowego w (...)III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 3 października 2018 roku sygn. akt (...) na kwotę po 300 zł miesięcznie na rzecz każdego z dzieci, podwyższonego następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 13 grudnia 2023 roku sygn. akt(...)do kwoty 700 zł miesięcznie na rzecz każdego z dzieci, przy czym wysokość powstałych skutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, czym naraził wyżej wymienione osoby uprawnione na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

T. M. był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w R. w okresie od 7 lutego 2024 roku do 26 kwietnia 2024 roku.

1. Zeznania E. O.,

2.Postanowienie SR w (...) (...) (...)

3.Wyrok SR w (...) w sprawie (...)

4.Informacja od komornika,

5.Dokumentacja z MOPS’u w R.,

6.Zeznania M. M. (1),

7.Częściowo wyjaśnienia T. M.,

8.Historia rachunku bankowego należącego do E. O.,

9.Zeznania M. M. (2),

10.Potwierdzenia wpłat dokonywanych na poczet alimentów.

1.k.2v-3, 161v,

2.k.4,

3.k.5,

4.k.18,

5.k.20-23,

6.k.24v, 161v,

7.k.40-40v,

8.k.44-45,

9.k.47v, 161v-162,

10.k.56-106.

2. E. O. po śmierci swojej córki w 2016 roku przysposobiła troje dzieci, tj. I., D. i M. rodzeństwo M.. E. O. utrzymuje się z emerytury w wysokości 1620 zł. Jej mąż również przebywa na emeryturze i pobiera świadczenie w kwocie 2 900 zł.

1.Zeznania E. O..

1.k.146v.

3. T. M. ma (...) lata, wykształcenie średnie techniczne, z zawodu technik budowlany. Jest wdowcem, ma na utrzymaniu czworo dzieci. Bezrobotny, nie otrzymuje dochodów. Nie był leczony psychiatrycznie ani neurologicznie. Był karany.

1.Oświadczenie,

2.Informacja z K..

1.k.39-39v,

2.k.139-140.

0.1. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.OCena DOWOdów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.

Częściowo wyjaśnienia oskarżonego T. M.

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, w części w jakiej przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, gdyż w tym zakresie jego wyjaśnienia korelują ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.

1-2.

Zeznania E. O.,

Zeznania M. O.

Sąd dał wiarę zeznaniom ww. świadków, gdyż są one spójne, logiczne i korelują ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją. Sąd nie dopatrzył się żadnego powodu pozwalającego podważyć wiarygodność twierdzeń ww. świadków.

1.

Zeznania M. M. (2)

Sąd dał wiarę zeznaniom M. M. (2), która potwierdziła, że dokonywała wpłaty na poczet alimentów w imieniu swojego syna. Powyższe koreluje z dołączonymi do akt sprawy potwierdzeniami wpłat. Wprawdzie Sąd dostrzega pewnie nieścisłości w jej twierdzeniach, lecz w ocenie Sądu wynikają one z faktu, iż oskarżony jest jej synem, zatem starała się nieco umniejszyć winę T. M.. W ocenie Sądu powyższe nie wpływa na wiarygodność jej zeznań, gdyż jak to zostało wskazane wyżej, potwierdzenia dokonanych wpłat znalazły odzwierciedlenie w dokumentacji.

1 i 3.

Zebrana w sprawie dokumentacja

Zgromadzone w sprawie dokumenty zostały sporządzone w przepisanej prawem formie przez uprawnione do tego organy, w zakresie posiadanych kompetencji. Nie były też kwestionowane przez żadną ze stron niniejszego postępowania. Sąd ocenił je jako prawdziwe.

1.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.

Częściowo wyjaśnienia oskarżonego T. M.

Sąd uznał za niewiarygodne twierdzenia oskarżonego w zakresie w jakim nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, gdyż jest to sprzeczne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Wskazać należy, że okresy, kiedy to T. M. nie zaniedbywał obowiązku alimentacyjnego względem swoich dzieci został uwzględniony w opisie czynu w postaci okresu popełnienia przestępstwa.

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

1.3.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I.

T. M.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Art. 209 k.k. w obecnie obowiązującym brzmieniu przewiduje dwa typy przestępstwa, a w tym w § 1 typ podstawowy regulujący odpowiedzialność karną tego, kto uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące oraz typ kwalifikowany w § 1a, zgodnie z którym surowszej karze, odpowiadającej sankcji przewidzianej w art. 209 § 1 k.k. w dotychczasowym brzmieniu, podlega sprawca czynu określonego w § 1, który naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

Aby przypisać popełnienie przestępstwa z art. 209 § 1 k.k. niezbędnym jest wykazanie faktu uchylania się od ciążącego na sprawcy wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem, ugodą lub inną umową, ale też by łączna wysokość zaległości powstałych wskutek uchylania się od wykonania obowiązku alimentacyjnego stanowiła równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące. Oczywistym jest, iż zachowanie T. M. w pełni wyczerpało wszystkie znamiona przypisanego mu przestępstwa.

Sąd nie ma żadnych wątpliwości, iż oskarżony był zobowiązany do łożenia na utrzymanie dzieci w wysokości orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) w sprawie (...)oraz (...). Zakres tego obowiązku został precyzyjnie określony w ww. orzeczeniach. Sąd również nie ma wątpliwości, co do tego, że oskarżony zdawał sobie sprawę z tego, iż jest zobowiązany do wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego. Sam oskarżony to potwierdza.

W ocenie Sądu nie ulega także wątpliwości, iż oskarżony uchylał się od spełnienia tegoż obowiązku, właśnie poprzez świadome i celowe nie płacenie alimentów. Należy zauważyć, iż oskarżony jako ojciec jest obowiązany do podzielenia się z dziećmi nawet najmniejszymi dochodami oraz zmuszony znieść tę uciążliwość nawet kosztem obciążenia swojej stopy życiowej. Zaspokojenie bowiem podstawowych potrzeb oznacza dostarczenie środków materialnych koniecznych nie tylko do utrzymania, ale również do uzyskania niezbędnego wykształcenia i korzystania z dóbr kulturalnych. Niezbędne jest zatem nie tylko zabezpieczenie minimum egzystencji w postaci środków przeznaczonych na utrzymanie i wykształcenie dziecka, lecz także stworzenie mu warunków umożliwiających zaspokojenie potrzeb wyższego rzędu, istotnych dla kształtowania jego osobowości i nawyków kulturalnych. Fakt zaspakajania podstawowych potrzeb życiowych uprawnionego kosztem znacznego wysiłku osoby współzobowiązanej do alimentacji, albo przez inne osoby nie zobowiązane, a także z Funduszu Alimentacyjnego ZUS, nie wyłącza ustawowego znamienia narażenia na niemożność zaspokojenia tych potrzeb ( por. wyrok SN z 27.03.1987 r., V KRN 54/87, OSNPG 1987/8/103).

Oczywiście nie ulega wątpliwości, iż sam fakt niewykonywania obowiązku alimentacyjnego, nie jest równoznaczny z uchylaniem się od niego. W pojęciu "uchyla się" zawarty jest bowiem negatywny stosunek psychiczny sprawcy do wywiązywania się z tego obowiązku, mimo, iż ma on obiektywną (realną i faktyczną) możliwość jego wykonania. Sprawca obowiązku nie wypełnia, bo go wypełnić nie chce lub lekceważy ten obowiązek. Nadto powyższe uchylanie musi się charakteryzować pewną "nieustępliwością" sprawcy i nie wywiązywaniem się z tego obowiązku przez dłuższy okres czasu.

W realiach niniejszej sprawy, Sąd nie miał żadnych wątpliwości, iż mamy tutaj do czynienia z uchylaniem się przez oskarżonego z przedmiotowego obowiązku alimentacyjnego. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu jedynie częściowo i wskazał, że nie płacił alimentów na rzecz dzieci, gdyż nie miał pracy. Z informacji z Powiatowego Urzędu w Pracy w R. wynika, że oskarżony był zarejestrowany w Urzędzie Pracy zaledwie dwa miesiące, zdaje się więc, że całkowicie zlekceważył ciążący na nim obowiązek alimentacyjny względem dzieci i nie podjął żadnego wysiłku celem uzyskania stałego zatrudnienia, co pozwoliłoby mu prawidłowo wykonywać nałożony obowiązek alimentacyjny. Nie można również pominąć, że oskarżony jest osobą zdrową i zdolną do podjęcia zatrudnienia. Posiadane przez niego wykształcenie budowlane pozwala mu na podjęcie pracy w branży budowlanej, w której jest bardzo duże zapotrzebowanie na różnego rodzaju pracowników fizycznych. Nie można również pominąć tego, że oskarżony nie utrzymywał kontaktów z dziećmi, nie interesował się nimi. Zdaniem Sądu powyższe okoliczności świadczą wyłącznie o jego lekceważącym stosunku wobec nałożonego na niego obowiązku.

Dla bytu przestępstwa niealimentacji konieczne jest również, aby łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowiła równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosiło co najmniej 3 miesiące. Chodzi o kwotę równą lub przewyższającą tę wartość. Obiektywnym rezultatem uchylania się od obowiązku łożenia na utrzymanie innej osoby jest zatem powstanie zaległości alimentacyjnych w określonej kwocie lub opóźnienie w spełnieniu świadczenia innego niż okresowe. Nie ulega wątpliwości, że również ta przesłanka została w niniejszej sprawie spełniona.

W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę wiek uprawnionych, a także sytuację majątkową ich opiekunki (wraz z mężem utrzymują się ze świadczeń emerytalnych), T. M. uchylając się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego, naraził dzieci na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, czym wypełnił dyspozycję art. 209 § 1a k.k.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala w ocenie Sądu na przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się przypisanego mu czynu umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Przypisany zaś oskarżonemu czyn miał charakter zawiniony. W ustalonym bowiem stanie faktycznym oskarżony mógł zachować się zgodnie z prawem i nie zachodziły żadne okoliczności, które z uwagi na osobowość oskarżonego mogłyby wpływać ograniczająco na możliwość jego zachowania się w sposób zgodny z prawem, czy też okoliczności, które wyłączałyby jego winę. Ponadto, w ocenie Sądu, przypisany oskarżonemu czyn był bezprawny, a stopień jego społecznej szkodliwości był wyższy niż znikomy.

☐

1.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.4.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

1.5.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

1.6.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

T. M.

I.

I.

Mając na względzie wyżej wskazane okoliczności Sąd uznał, że wina i sprawstwo oskarżonego co do popełnienia przypisanego mu czynu nie budzi wątpliwości i uznał za celowe i konieczne wymierzenie mu kary pozbawienia wolności w wymiarze 3 miesięcy.

Stopień winy i społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu jest niewątpliwie znaczny. Oskarżony jest osobą dorosłą, w pełni dojrzałą. Z pewnością zdawał sobie sprawę z charakteru popełnionego przez siebie czynu i miał możliwość pokierowania swoim postępowaniem. Zachowanie oskarżonego godziło nie tylko w dobro jego dzieci i wywiązywania się z ciążącego na rodzicu obowiązku opieki i utrzymania, ale wyrażało też jego lekceważenie dla porządku prawnego i respektowania prawomocnego orzeczenia Sądu, na mocy którego zobowiązano go do łożenia na ich utrzymanie. Oskarżony działał na szkodę własnych dzieci.

Sąd wymierzając oskarżonemu karę wziął pod uwagę fakt, że był uprzednio karany.

Wymierzona oskarżonemu kara uświadomi mu naganność jego postępowania, wpływając na niego w sposób wychowawczy. Zdaniem Sądu tylko tego rodzaju kara jest w stanie zmienić w przyszłości postawę oskarżonego i wykształcić u niego choćby minimalny szacunek dla obowiązujących norm prawnych oraz właściwy stosunek do ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego. Uczyni też zadość celom kary w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Reasumując, biorąc pod uwagę warunki osobiste oskarżonego, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz górną granicę ustawowego zagrożenia za przypisany mu czyn, orzeczona kara nie jest niewspółmiernie surowa. Jest karą adekwatną wobec popełnionego przez oskarżonego czynu.

Podkreślić należy, że wymiar orzeczonej kary pozbawienia wolności, pozwala oskarżonemu na złożenie wniosku o odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego.

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II.

Sąd zasądził od oskarżonego T. M. na rzecz oskarżycielki posiłkowej M. M. kwotę 1239,84 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika w sprawie.

III.

Sąd, uwzględniając sytuację osobistą i majątkową oskarżonego, a także fakt orzeczenia względem niego kary pozbawienia wolności, zwolnił go w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sadowych.

1.1Podpis

Sędzia Beata Zielińska