Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Radomiu

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 26 czerwca 2025 roku

Sąd Rejonowy w Radomiu I Wydział Cywilny w składzie następującym:

Przewodnicząca: asesor sądowy Magdalena Mital

Protokolant: Dorota Szymczak

po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2025 roku w Radomiu na rozprawie

sprawy z powództwa A. O.

przeciwko (...) spółce akcyjnej z siedzibą w W.

o zapłatę

I

zasądza od (...) spółki akcyjnej z siedzibą
w W. na rzecz A. O. kwotę 9.300 (dziewięć tysięcy trzysta) złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi:

a)

od kwoty 8.300 (osiem tysięcy trzysta) złotych od dnia 4 stycznia 2022 roku do dnia zapłaty;

b)

od kwoty 1.000 (jeden tysiąc) złotych od dnia 6 czerwca 2022 roku do dnia zapłaty;

II

oddala powództwo w pozostałej części;

III

zasądza od (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz A. O. kwotę 2.332,95 zł (dwa tysiące trzysta trzydzieści dwa złote dziewięćdziesiąt pięć groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty;

IV

nakazuje pobrać od (...) spółki akcyjnej z siedzibą
w W. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Radomiu kwotę 579,04 zł (pięćset siedemdziesiąt dziewięć złotych cztery grosze) tytułem zwrotu wydatków tymczasowo poniesionych w sprawie przez Skarb Państwa;

V

nakazuje pobrać od A. O. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego
w R. kwotę 36,96 zł (trzydzieści sześć złotych dziewięćdziesiąt sześć groszy) tytułem zwrotu wydatków tymczasowo poniesionych w sprawie przez Skarb Państwa.

Sygn. akt I C 1469/22

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 24 października 2022 roku (data prezentaty – k. 3) A. O., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata (pełnomocnictwo – k. 5), wniosła o zasądzenie od (...) Spółki Akcyjnej
z siedzibą w W. na swoją rzecz kwot 8.900 złotych tytułem odszkodowania wraz
z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 4 stycznia 2022 roku do dnia zapłaty oraz 1.000 złotych tytułem zwrotu kosztów obsługi szkody wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 6 czerwca 2022 roku do dnia zapłaty, a nadto o zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie.

W uzasadnieniu powódka wskazała, że w dniu 30 listopada 2021 roku doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzeniu uległ pojazd marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) będący jej własnością. Szkodę zgłosiła do pozwanego towarzystwa, gdzie posiadała ubezpieczenie swojego pojazdu w zakresie AC. Wskazała,
że w toku prowadzonego postępowania likwidacyjnego pozwany poinformował ją, że koszt naprawy pojazdu przekracza jego wartość i szkoda zostanie rozliczona jako całkowita, wyliczając wartość pojazdu na dzień szkody na kwotę 38.300 złotych, wartość pozostałości na kwotę 27.059,50 złotych, a wysokość odszkodowania na kwotę 11.240,50 złotych i taką też kwotę jej wypłacił tytułem odszkodowania. Podniosła, że wyliczona wartość pojazdu
na dzień szkody została bezpodstawnie zaniżona, a pozwany bezpodstawnie zastosował korekty ujemne mające wpływ na jego wartość. W związku z tym przesłała do pozwanego prywatną wycenę wartości pojazdu na dzień szkody na kwotę 47.200 złotych, a pozwany nie zweryfikował przesłanej wyceny. Dochodzona kwota 8.900 stanowi różnicę pomiędzy odszkodowaniem należnym, tj. 20.145,50 złotych, a odszkodowaniem wypłaconym. Nadto poniosła koszty obsługi szkody w kwocie 1.000 złotych, bowiem nie posiadała stosownej wiedzy dotyczącej likwidacji szkody i z tego względu wynajęła firmę, która udzieliła jej fachowej pomocy – sporządziła wycenę wartości pojazdu, kalkulację naprawy i uczestniczyła w oględzinach (pozew – k. 3-4v).

(...) Spółka Akcyjna z (...) w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego (pełnomocnictwo – k. 28), wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie
na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Pozwana nie kwestionowała swojej odpowiedzialności odszkodowawczej co do zasady. Zakwestionowała zasadność dochodzenia dalszych kwot tytułem odszkodowania za szkodę w pojeździe, zasadność sporządzenia prywatnej opinii oraz zasadność żądania zwrotu kosztów obsługi. Podniosła, że w świetle okoliczności niniejszej sprawy nie istnieją podstawy do przyznania powódce dochodzonej kwoty odszkodowania, a przyznane dotychczas świadczenie wyczerpuje całkowicie roszczenia odszkodowawcze w związku z omawianą szkodą z uwzględnieniem postanowień OWU i prowadzi do skutku w postaci wygaśnięcia roszczeń odszkodowawczych powódki. Szkoda była likwidowana z uwzględnieniem warunków łączącej strony umowy dobrowolnego ubezpieczenia AC. (...) ekspertyza nie może stanowić podstawy ustaleń faktycznych, ponieważ jest dowodem na okoliczność jedynie tego, że jej autor złożył oświadczenie w niej zawarte, a pozwana kwestionuje twierdzenia w niej zawarte. W odniesieniu do żądania zasądzenia kosztów obsługi szkody pozwana wskazuje, że koszt ten nie pozostaje w adekwatnym związku ze szkodą, nie był konieczny ani uzasadniony, bowiem w sprawie nie istniały żadne wątpliwości wymagające ponadprzeciętnego nakładu pracy profesjonalisty (odpowiedź na pozew – k. 24–27v).

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

A. O. i (...) Spółkę Akcyjną z (...)
w W. łączyła umowa ubezpieczenia, na podstawie której ubezpieczyciel udzielał jej ochrony ubezpieczeniowej z tytułu dobrowolnego ubezpieczenia (...) w pojeździe marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) w okresie od 10 lutego 2021 roku do 9 lutego 2022 roku (okoliczności bezsporne).

Zgodnie z § 7 ust. 1 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia, będących integralną częścią umowy, zakresem AC objęte są szkody polegające na uszkodzeniu, zniszczeniu lub utracie pojazdu, jego części lub wyposażenia, wskutek zajścia wypadku ubezpieczeniowego
w okresie ubezpieczenia. W przypadku szkody częściowej lub całkowitej (...) sporządza lub zleca sporządzenie kalkulacji kosztów naprawy lub protokołu szkody, w których uwzględniane są uszkodzenia pojazdu wynikające z wypadku ubezpieczeniowego (§ 15 ust. 5). W razie powstania szkody całkowitej, zgodnie z § 18 pkt 4 OWU wysokość odszkodowania ustala się w kwocie odpowiadającej wartości pojazdu w dniu ustalenia odszkodowania pomniejszonej o wartość rynkową jego pozostałości, a w przypadku zastosowania opcji (...) Wartość 100% – w kwocie odpowiadającej wartości pojazdu
na dzień zawarcia umowy AC pomniejszonej o wartość rynkową jego pozostałości, o ile
w czasie trwania umowy AC nie nastąpiła zmiana stanu technicznego pojazdu w odniesieniu do stanu z dnia zawarcia umowy. Wartość rynkowa pozostałości pojazdu jest ustalana indywidualnie, w zależności od rozmiaru uszkodzeń i stopnia zużycia eksploatacyjnego pojazdu lub jego części (zespołów). Koszty naprawy pojazdu stanowiące podstawę
do ustalenia, czy zachodzi przypadek szkody całkowitej, ustala się zgodnie z § 18 ust. 2 OWU na podstawie kalkulacji kosztów naprawy sporządzonej przez (...) według zasad zawartych
w systemie A., E. lub DAT, z zastosowaniem norm czasowych operacji naprawczych określonych przez producenta pojazdu, stawki za roboczogodzinę ustalonej przez (...) w oparciu o średnie ceny usług autoryzowanych stacji obsługi pojazdów działających na terenie miejsca zamieszkania (siedziby) ubezpieczonego lub użytkownika pojazdu, cen części zamiennych zawartych w systemie A., E. lub DAT ustalonych według wariantu serwisowego oraz cen materiałów lakierniczych i normaliów zawartych
w systemach A., E. lub DAT (Ogólne Warunki Ubezpieczeń Komunikacyjnych (...) – płyta CD k. 30).

W dniu 30 listopada 2021 roku o godzinie 12:00 A. O. kierująca pojazdem V. (...) o numerze rejestracyjnym (...), będącym jej własnością, znajdując się na obwodnicy T. wpadła w poślizg z uwagi na obfite opady śniegu i uderzyła
w słup. Uszkodzeniu uległy drzwi przednie prawe, listwa drzwi tylnych prawych, listwa drzwi przednich prawych, błotnik przedni prawy, próg prawy, koło przednie prawe i zawieszenie przednie. W dniu 3 grudnia 2021 roku zgłosiła szkodę ubezpieczycielowi z własnego ubezpieczenia AC pojazdu, która to szkoda została zarejestrowana pod numerem (...) (zgłoszenie szkody – płyta CD k. 30).

W toku postępowania likwidacyjnego ubezpieczyciel ustalił wartość rynkową pojazdu na dzień 8 grudnia 2021 roku na kwotę 38.300 złotych brutto, zaś wartość pojazdu w stanie uszkodzonym w stanie z dnia oględzin na podstawie danych z platformy internetowej (...) na kwotę 30.245 złotych brutto. W związku z okolicznością, iż przewidywane koszty naprawy przekraczają 70% wartości rynkowej pojazdu, szkoda została zakwalifikowana jako całkowita. Różnica wartości pojazdu przed i po szkodzie została ustalona na kwotę 8.055 złotych brutto (decyzja z dnia 10 grudnia 2021 roku – płyta CD k. 30).

W dniu 15 grudnia 2021 roku przedsiębiorca działający pod firmą (...) sporządził prywatną kalkulację, na podstawie której ustalił wartość rynkową pojazdu na dzień 15 listopada 2021 roku na kwotę 47.200 złotych brutto. W związku z tym wniósł do ubezpieczyciela w imieniu A. O. o weryfikację i ustalenie prawidłowej wyceny wartości pojazdu (e-mail – k. 10).

Na skutek reklamacji ubezpieczyciel zweryfikował kalkulację kosztów i ustalił wartość kosztów naprawy na kwotę 30.345,56 złotych brutto. Wartość rynkowa pojazdu
na dzień 8 grudnia 2021 roku została ustalona na kwotę 38.300 złotych brutto, zaś wartość pojazdu w stanie uszkodzonym w stanie z dnia oględzin na podstawie danych z platformy internetowej (...) na kwotę 27.059,50 złotych brutto. Różnica wartości pojazdu przed i po szkodzie została ustalona na kwotę 11.240,50 złotych brutto i w takiej też wysokości zostało wypłacone A. O. odszkodowanie (decyzja z dnia 11 stycznia 2022 roku – k. 6).

W dniu 4 maja 2022 roku K. R. działająca pod firmą (...) wystawiła na A. O. fakturę nr (...) na kwotę 1.000 złotych brutto za obsługę w jej imieniu szkody komunikacyjnej dot. V. (...) nr. rej. (...) – przeprowadzenie oględzin, sporządzenie kosztorysu naprawy, weryfikację dokumentów (faktura – k. 13).

Pismem z dnia 10 maja 2022 roku A. O., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata, wezwała ubezpieczyciela do zapłaty
na swoją rzecz kwoty 8.900 złotych tytułem odszkodowania oraz kwoty 1.000 złotych tytułem zwrotu kosztów obsługi szkody – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego (wezwanie do zapłaty – k. 14).

Ubezpieczyciel podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wskazując, że wydaną dotychczas decyzję odszkodowawczą uznaje za słuszną i zgodną z warunkami zawartej umowy ubezpieczenia (decyzja – k. 15-16).

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w aktach niniejszej sprawy oraz dokumentów dołączonych do akt szkody, bowiem ich prawdziwość i wiarygodność nie nasuwała wątpliwości ani nie była kwestionowana przez żadną ze stron.

W przedmiocie ustalenia wartości pojazdu marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) na dzień, w którym powstała szkoda, tj. 30 listopada 2021 roku, w dwóch wariantach tj. zgodnie z wiedzą biegłego i z uwzględnieniem postanowień OWU ubezpieczyciela pojazdu Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu techniki i mechaniki samochodowej W. T..

W opinii głównej biegły wskazał, że wartość pojazdu oszacowana na dzień zaistnienia szkody przy użyciu systemu E. wynosi 44.400 złotych brutto, zaś przy użyciu systemu (...)Ekspert 44.800 złotych brutto. Wskazał, że OWU nie narzucają jednego, konkretnego systemu kalkulacyjnego do oszacowania wartości pojazdu, jak również nie narzucają szczególnego trybu szacowania wartości auta (opinia główna – k. 41-44).

Do przedmiotowej opinii zostały przez obie strony zgłoszone zarzuty, w związku
z czym biegły wydał opinię uzupełniającą, w której wskazał, że:

- z uwagi na dynamicznie postępujące zakłócenia na rynku motoryzacyjnym spowodowane pandemią C.-19 w wycenach załączonych do opinii uzupełniającej uwzględniona została korekta w wysokości plus 5%,

- OWU nie zawierają jednoznacznego wskazania, który dzień jest dniem ustalenia odszkodowania,

- z ostrożności biegły wykonał dwie wyceny: na dzień zaistnienia szkody z uwzględnieniem roku produkcji pojazdu i korekty za sytuację rynkową w wysokości plus 5% na kwotę 46.600 złotych brutto oraz na dzień sporządzenia kosztorysu przez ubezpieczyciela
z uwzględnieniem roku produkcji pojazdu i korekty za sytuację rynkową w wysokości plus 5% na kwotę 47.500 złotych brutto

- uwzględnił korektę z tytułu liczby właścicieli, która wynosi minus 1% dla dwóch właścicieli i tyle samo dla trzech właścicieli (opinia uzupełniająca – k. 65-69).

Pozwany nie zgodził się z opinią uzupełniającą i wniósł o sporządzenie kolejnej opinii uzupełniającej. Biegły podniósł, że wartość samochodu oszacowana przy użyciu systemu E. z prawidłowo zastosowaną korektą za datę pierwszej rejestracji, bez uwzględnienia korekty za sytuację rynkową, oszacowana na dzień 8 grudnia 2021 roku wynosi 46.600 złotych brutto, zaś oszacowana na dzień zdarzenia, tj. 30 listopada 2021 roku,
z uwzględnieniem korekty 5% z tytułu sytuacji rynkowej, wynosi 48.900 złotych brutto, przy uwzględnieniu w obu przypadkach korekty z tytułu liczby właścicieli (2) w wysokości minus 1% oraz korekty za miesiąc pierwszej rejestracji (opinia uzupełniająca – k. 96-99).

W trzeciej opinii uzupełniającej, sporządzonej w związku z dalszymi zarzutami pozwanego, biegły wskazał że istotna różnica między jego obliczeniami, a obliczeniami pozwanego polega na tym, że:

- z uwagi na datę pierwszej rejestracji (3 stycznia 2017 roku), późniejszą od daty progowej produkcji (16 maja 2016 roku) biegły zastosował dodatnią korektę za miesiąc pierwszej rejestracji, powołując się na zasadę stosowania tej korekty przyjętą w programie (...)Ekspert, który opiera się na Instrukcji Określania Wartości (...) opracowanej przez Stowarzyszenie (...) i Ruchu Drogowego E.,

- biegły nie odnosi się do zasad przyjętych w programie E., ale do ich stosowania, które w ocenie biegłego jest niewłaściwe, co biegły szczegółowo uzasadnił w opinii uzupełniającej (opinia uzupełniająca – k. 122-125).

Mając na względzie dalsze zarzuty pozwanego do opinii biegłego Sąd wezwał biegłego na rozprawę celem odniesienia się do nich. Biegły wyjaśnił, że wyliczenie wartości pojazdu zostało wykonane w sposób ręczny (ręczna korekta), ale nie zmienia to wyniku, bowiem biegły zastosował w ręcznych wyliczeniach ogólnodostępne wzory do systemu E.. Korzysta on z systemu (...)Ekspert, który jest oparty na jedynej normatywnej
i powszechnie stosowanej instrukcji określania wartości pojazdów i używany jest przez KAS
i jest to system wiarygodny. Nadto wskazał, że gdyby pojazd był zarejestrowany przed datą progową, to korekta byłaby ujemna, a tym przypadku pojazd był zarejestrowany długo po dacie progowej, czyli 3 stycznia 2017 roku i stąd bierze się korekta dodatnia. Przyjął również korektę 5 procent, bo do jej zastosowania jest zgoda między stronami. Wartość pojazdu
z zastosowaną korektą to 46.600 złotych na dzień szkody, czyli 30 listopada 2021 roku, a
na dzień ustalenia odszkodowania to 47.500 złotych, czyli 8 grudnia 2021 roku, przy czym wzrost wartości pojazdu wynika z tego, że baza danych jest aktualizowana co miesiąc, czyli co miesiąc może się zmienić stawka bazowa. W listopadzie 2021 roku stawki bazowe były niższe o 1.000 zł (ustne wyjaśnienia biegłego – k. 143-143v).

Pozwany w związku ze złożonymi przez biegłego wyjaśnieniami wniósł
o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego sądowego, który to wniosek Sąd
na podstawie art. 235 ² § 1 pkt 2 i 5 pominął. W ocenie Sądu, po przeprowadzeniu dowodu
z opinii głównej, trzech opinii uzupełniających i wyjaśnień ustnych biegłego, wniosek
o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego zmierzał jedynie do przedłużenia postępowania, a nadto fakty które miałyby zostać wykazane kolejną opinią zostały już udowodnione. Biegły przeprowadzający w niniejszej sprawie opinie szczegółowo
i wyczerpująco odniósł się tak do tezy dowodowej zakreślonej im przez Sąd, jak i do zarzutów zgłaszanych przez strony. Tym samym wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii kolejnego biegłego podlegał pominięciu w oparciu o wskazaną podstawę prawną.

W ocenie Sądu opinie sporządzone przez biegłego W. T. są jasne, rzetelne i logiczne, nadto zawierają szczegółowe odpowiedzi na wszystkie postawione przez Sąd pytania. Mając to na względzie Sąd uznał opinie biegłego za mogące stanowić podstawę dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Powództwo w niniejszej sprawie zasługiwało na częściowe uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 805 § 1 kc, przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Zgodnie z §2 pkt 1 powyższego przepisu, świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie przy ubezpieczeniu majątkowym – określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku.

Zobowiązany do odszkodowania, zgodnie z art. 361 § 1 i 2 kc, ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkody wynikła, a w granicach tych, w przypadku braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

W sprawie niniejszej bezspornym było, że poszkodowaną A. O. oraz (...) Spółkę akcyjną z siedzibą w W. łączyła dobrowolna umowa w zakresie AC.

W niniejszej sprawie na podstawie materiału dowodowego ustalono, że przedmiotowa szkoda miała charakter szkody całkowitej. Spór sprowadzał się zatem do ustalenia wysokości należnego powódce odszkodowania tytułem szkody całkowitej w pojeździe marki V. (...) będącym jej własnością i objętym polisą ubezpieczeniową w zakresie AC w towarzystwie pozwanego.

Na mocy umowy dodatkowego ubezpieczenia AC, art. 805 § 1 i 2 kc oraz art. 361 § 2 kc pozwana obowiązana był do pełnej kompensacji poniesionej przez powódkę szkody polegającej na zniszczeniu jej samochodu skutkującym uznaniem szkody za całkowitą. Wysokość kompensaty stanowi w takim przypadku suma poniesionych przez poszkodowanego strat i utraconych korzyści, tj. różnica wartości rynkowej pojazdu w stanie nieuszkodzonym i wartości pojazdu w stanie uszkodzonym.

Spór ten Sąd rozstrzygnął opierając się na wnioskach zawartych w opinii biegłego sądowego z zakresu techniki i mechaniki samochodowej W. T.. Biegły ustalił, że wartość przedmiotowego pojazdu w stanie nieuszkodzonym w dniu szkody wynosiła 46.600 złotych. Co za tym idzie wysokość zasadnego odszkodowania wynosi 19.540,50 złotych, co stanowi różnicę między ustaloną przez biegłego wartością pojazdu
w stanie nieuszkodzonym (46.600 złotych), a bezsporną wartością pojazdu uszkodzonego (27.059,50 złotych). Mając na względzie, że w toku postępowania likwidacyjnego wypłacono powódce kwotę 11.240,50 złotych tytułem odszkodowania, do dopłaty pozostaje kwota 8.300 złotych.

Łączące strony niniejszego postępowania Ogólne Warunki Ubezpieczeń Komunikacyjnych (...) nie zawierają, wbrew twierdzeniom strony pozwanej, jednoznacznego wskazania, na jaki dzień ubezpieczyciel ustala tę wartość. Określenie użyte
w § 18 ust. 4 ,,w dniu ustalenia odszkodowania” nie precyzuje, czy jest to dzień sporządzenia kosztorysu, czy dzień wydania decyzji, czy dzień doręczenia tej decyzji poszkodowanemu, jak również nie precyzuje dnia ustalenia odszkodowania na wypadek złożenia reklamacji
i weryfikacji wysokości odszkodowania przez ubezpieczyciela. Wobec niemożności określenia ,,dnia ustalenia odszkodowania”, Sąd przyjął za biegłym wartość pojazdu w stanie nieuszkodzonym na dzień wystąpienia szkody. Jest to bowiem ten dzień, kiedy rzeczywiście w majątku poszkodowanej wystąpił uszczerbek, jest to najbardziej logiczny i sprawiedliwy termin ustalenia wysokości tego uszczerbku w dobrach materialnych osoby ubezpieczonej. Od tego dnia – zgodnie z celem wszelkich umów ubezpieczenia – ubezpieczyciel jest zobowiązany, co do zasady, do naprawienia powstałej szkody.

O odsetkach Sąd orzekł na podstawie art. 481 § 1 i 2 kc. Orzekając o odsetkach, Sąd zważył, że orzeczenie zasądzające odszkodowanie ma charakter rozstrzygnięcia deklaratoryjnego, zaś zobowiązanie do zapłaty odszkodowania jest zobowiązaniem z natury rzeczy bezterminowym, dlatego też przekształcenie go w zobowiązanie terminowe następuje stosownie do treści art. 455 kc (niezwłocznie) – w wyniku wezwania wierzyciela (pokrzywdzonego) skierowanego wobec dłużnika (podmiotu zobowiązanego do naprawienia szkody) do spełnienia świadczenia. Reguła ta, w zakresie terminu spełnienia świadczenia, doznaje modyfikacji w przypadku, gdy podmiotem zobowiązanym do naprawienia szkody jest zakład ubezpieczeń. Wówczas termin do spełnienia świadczenia wyznacza regulacja art. 817 kc albo art. 14 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych.
W art. 14 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych ustawodawca zobligował ubezpieczyciela do spełnienia świadczenia w terminie 30 dni od daty otrzymania przez niego zawiadomienia o szkodzie. Na wypadek, gdyby we wskazanym wyżej terminie nie było możliwe ustalanie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń lub wysokości odszkodowania, datę wypłaty świadczenia wyznacza termin 14 – dniowy, liczony od momentu, gdy przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe. Powód zgłosił do pozwanego szkodę z tytułu odszkodowania w dniu 3 grudnia 2021 roku, a zatem 30-dniowy termin do wypłaty odszkodowania z tytułu naprawy pojazdu upłynął w dniu 3 stycznia 2022 roku, dlatego też Sąd zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie od kwoty 8.300 złotych od dnia 4 stycznia 2022 roku.

O powyższym Sąd orzekł, jak w punkcie I (pierwszym) sentencji wyroku.

Kwestią sporną pomiędzy stronami pozostawała również kwestia zasadności obciążenia pozwanego kwotą 1.000 złotych tytułem obsługi szkody.

Sąd w tym zakresie uznał żądanie za uzasadnione i pozostające w adekwatnym związku przyczynowym ze zdarzeniem szkodowym. Każdorazowo należy ocenić, czy
w danej sprawie poniesienie tego typu wydatku było obiektywnie konieczne, przy czym obowiązek wykazania takiej konieczności spoczywa na żądającym zwrotu takich kosztów (art. 6 kc), a więc w tym przypadku na powódce. Sam fakt poniesienia kosztów nie przesądza automatycznie o tym, że zakład ubezpieczeń powinien je zwrócić. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie proces obsługi szkody wymagał specjalistycznej wiedzy i odpowiednich kwalifikacji, jakich nie miała powódka. Zwróciła się więc do przedsiębiorcy, który zawodowo pomaga wyceniać szkody, wykazała konieczność poniesienia tego wydatku. Wydatek ten został należycie udokumentowany złożoną do akt opłaconą fakturą.

Wobec tego Sąd zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki także kwotę 1.000 złotych tytułem zwrotu kosztów obsługi szkody z odsetkami od 6 czerwca 2022 roku. Ubezpieczyciel w piśmie z 9 czerwca 2022 roku (k. 15) przyznał, że otrzymał wezwanie do zapłaty kwoty 1.000 złotych za obsługę szkody 16 maja 2022 roku. W wezwaniu tym zakreślono termin 7 dni na zapłatę od daty otrzymania wezwania. Termin ten upłynął 23 maja 2022 roku, odsetki mogłyby więc należeć się już od 24 maja 2022 roku, ale w treści pozwu powód zażądał zasądzenia odsetek od 6 czerwca 2022 roku.

Z tych też względów powództwo w pozostałym zakresie, tj. żądania ponad kwotę 8.300 złotych podlegało oddaleniu o czym Sąd orzekł jak w punkcie II (drugim) sentencji.

Rozstrzygnięcie o kosztach procesu w punkcie III (trzecim) wyroku Sąd oparł na treści art. 100 kpc, stosunkowo je rozdzielając. Strona powodowa wygrała niniejszy proces w 94 %, zaś strona pozwana w 6 %.

Na koszty procesu poniesione przez stronę powodową złożyły się: opłata od pozwu
w wysokości 500 złotych, 17 złotych tytułem opłaty skarbowej od udzielonego profesjonalnemu pełnomocnikowi pełnomocnictwa, wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika ustalone w wysokości 1.800 złotych w oparciu o § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz 300 złotych tytułem wykorzystanej zaliczki na wynagrodzenie biegłego, tj. łącznie 2.617 złotych. Należny zwrot kosztów stronie powodowej wynosi zatem 2.459,98 złotych (2.617 zł x 94%).

Na koszty procesu poniesione przez pozwanego złożyły się: wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika ustalone w wysokości 1800 złotych w oparciu o § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych, 17 złotych tytułem opłaty skarbowej od udzielonego profesjonalnemu pełnomocnikowi pełnomocnictwa oraz 300 złotych tytułem wykorzystanej zaliczki na wynagrodzenie biegłego, tj. łącznie 2.117 złotych. Należny zwrot kosztów stronie pozwanej wynosi zatem 127,02 złotych (2.117 zł x 16,16 %).

Po wzajemnej kompensacji kosztów Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 2.332,95 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z należnymi na podstawie art. 98 § 1 ¹ kpc odsetkami, o czym Sąd orzekł jak w punkcie III (trzecim) sentencji wyroku.

W punktach IV (czwartym) i V (piątym) sentencji Sąd na podstawie art. 113 ust. 1
w zw. z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nakazał ściągnąć od stron postępowania koszty poniesionego tymczasowo przez Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Radomiu wynagrodzenia biegłego w łącznej kwocie 616 złotych. Jako, że powódka przegrała sprawę w 6 %, winna była zwrócić kwotę 36,96 złotych, pozwany zaś kwotę 579,04 złotych, jako że przegrał w 83,84 %.

asesor sądowy Magdalena Mital

(…)

21.07.2025 r. asesor sądowy Magdalena Mital